Projektantem nowego sześciopiętrowego domu był Juliusz Dzierżanowski. Prace prowadzono niezwykle szybko, zarówno w dzień, jak i w nocy, przy sztucznym oświetleniu, tak by jeszcze przed nastaniem zimy wyprowadzić mury pod dach. Budowę zakończono najprawdopodobniej w połowie 1910 r.
Dom miał eklektyczne elewacje z przewagą zmodernizowanych form renesansu niemieckiego. Fasadę ożywiły wykusze, balkony oraz malowniczy szczyt z wysmukłym dachem iglicowym. Do wystroju wnętrz oraz elewacji oficyn użyto dekoracji secesyjnych. Przepiękny wystrój uzyskała też umieszczona w budynku duża łaźnia centralna, do której wchodziło się od strony Krakowskiego Przedmieścia.

Efektowne kafle i dekoracje ceramiczne Stanisława Jagmina dostarczyła warszawska firma Allina & Laurysiewicz. Właściciele kamienicy reklamowali apartamenty wyposażone w elektryczność, centralne ogrzewanie, elektryczne „odpylacze” oraz windy.

Jedno z mieszkań zajęła słynna diwa opery warszawskiej Lucyna Messal i z tego powodu dom zaczęto nazywać Pod Messalką. Śpiewaczka uważana była nie tylko za doskonałą artystkę, ale również za jedną z najmodniej ubranych warszawianek. W latach międzywojennych mieszkał tu zapomniany dziś literat Ludwik Fiszer. Jak wspominał Juliusz Wiktor Gomulicki, „Lunio” wyprawiał w swym salonie niezapomniane przez uczestników balangi. 

W odrestaurowanej secesyjnej łaźni centralnej mieści się dziś luksusowy Likus Concept Store z restauracją i kilkoma sklepami umiejętnie wpasowanymi w atmosferę dawnej łaźni. Jego właścicielami jest znana krakowska rodzina Likusów.